Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009




Δεν μένει παρά.....


Δεν μένει παρά να αναρριχηθείς στις επάλξεις του αύριο και να ξεσκίσεις το δέρμα της ψυχούλα σου στα συρματοπλέγματα του οργανωμένου συνόλου. Να αιμορραγήσεις μέσα σε αίθουσες αναμονής, στις αίθουσες που φέρουν το όνομά σου και που λίγο πριν από την πτήση , ανακαλύπτεις ότι είναι δικές σου!!

2 σχόλια:

  1. αχ αυτές οι πτήσεις εγειναν και ξαναεγειναν αλλα το σίγουρο ειναι οτι ταξίδευσε μο΄νο η ψυχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν είναι μόνο το ταξίδι της ψυχής αλλά όλοκληρης της ζωής. Το τραγικό είναι να ανακαλύπτουμε ότι αυτό που ζούσαμε ήταν η ζωή μας.Και ότι δεν την είχαμε πάρει σοβαρά. Σοβαρά ότι κάθε στιγμή κάθε λεπτό που σπαταλάμε άσκοπα είναι δικό μας καταδικό μας.Όταν το καταλάβουμε τότε κάτι αλλάζει, αλλάζουμε εμείς απέναντι σε εμας. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό.Το ζήτημα δεν είναι στην πτήση, αλλά η αίθουσα αναμονής

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Οι ηλεκτρικοί μάγκες

Οι ηλεκτρικοί μάγκες με τις πρίζες στα χέρια. Με πέτσινους γιακάδες σηκωμένους. Τζίν καλυμμένα στα μπούτια τους. Κεφάλια σκυμμέν...