Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Ρακένδυτη πολιτεία





Ρακένδυτη πολιτεία δίχως εκπλήξεις, δίχως όνειρα,
όνειρα στάζουν τα δάκρυα των προσδοκιών μου.
Φοράω φωνές που μιλάνε ήρεμα
δρασκελώντας στο σώμα σου
για τον περίπατό μου.


Αιχμάλωτος στην περασμένη σου αιωνιότητα,
στα φωτεινά σοκάκια του οράματος σου.
Κεντώ την σπορά του μέλλοντος,
με δάκτυλα, βουτηγμένα στην δροσιά
των κατεδαφισμένων ποταμών σου.


Λεηλατούνται εικόνες , ιδέες και νοήματα
το χώρο βεβηλώνοντας τις βρόμικης καρδιά σου.
Αντανακλάσεις σε βιτρίνες με περάσματα
που αμφισβητούν τις προθέσεις και
την ακεραιότητα της θωριά σου.


Ρακένδυτη πολιτεία που αλλάζεις ονόματα,
γυρνώ στα σκισμένα πεζοδρόμια του μυαλού σου,
καθώς απλώνονται ιστορίες μοναξιάς
που δεν μ' αφήνουνε να φανταστώ,
την άλλη όχθη του ουρανού σου.


Κερεντζής Λάμπρος



Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Η ζαλάδα του έρωτα




Σκιές φωτισμένων ημερών
απλώνονται στους τοίχους σπιτιών
που κοιμούνται στην ζεστασιά της λήθης.

Πρωινό ανδρικό κορμί με χαμόγελο ξεγνοιασιάς
που κανείς δεν θυμόταν πλέον,
ξεδιπλώνει τα σκονισμένα μέλη του
προσπαθώντας να αγκαλιάσει την ανθρωπότητα
που κλαίει πάνω στο κρεβάτι των στεναγμών του.

Ο αέρας κουβαλά λουλούδια
για να σκεπάσει το ουράνιο βλέμμα μικρών κοριτσιών
που ξεπηδάν από το βλέμμα του.

Μεταφέρουν την ζαλάδα του έρωτα,
ανεμίζοντας τα σεντόνια της νύχτας
σαν λάβαρα ζωής 
στο ζεστό αγκάλιασμα του ήλιου.

Πέρα κοιλάδες ντυμένες στα πράσινα
καθρεπτίζονται στο αχνισμένο χνώτο τους. 

Κερεντζής Λάμπρος