Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009



Το παρόν
δεν μπορεί να δημιουργήσει τίποτα, εφόσον
το παρόν διεκπεραιώνει το
παρελθόν,
όπως ακριβώς
ένας μαθητής διεκπεραιώνει το πρόβλημα
που του έδωσε ο δάσκαλός του.

Gaston Bachelard

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009





“ Αλλά αν η δουλεία εξακολουθεί να υπάρχει στην κοινωνία,

αν υπάρχουν ακόμα στους κόλπους της είλωτες,

αν οι νόμοι δεν είναι ίσοι για όλους,

αν θρησκευτικές και άλλου είδους προκαταλήψεις

δικαιολογούν την ύπαρξη μιας τάξης από παρίες

τότε το ίδιο αίσθημα

που μας ωθεί να εκθέσουμε στην δημόσια περιφρόνηση τον καταπιεστή,

μας κάνει να παραβλέπουμε την διαγωγή του καταπιεσμένου

που γυρεύει να λύσει τα δεσμά του”.


Flora Tristan

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009



Στην λάσπη των ονείρων


Στην ακτή..............
Θα περπατήσουμε
ξυπόλυτοι
στην λάσπη των ονείρων.


Φορώντας έναστρο ουρανό
πάνω στην σάρκα
του του ματιού,
που ποτέ
δεν είδε ποτέ,
τα πληγωμένα
πλευρά του τοπίου.


Τοπίο ονείρου
και πραγματικότητας τοπίο ,
που τις κρυφές πατημασιές
δέχεται της ζωής
που ποτέ,
δεν μάθαμε ποτέ;
Πως ήταν δική μας.


Και την δανείζαμε
από εδώ και από εκεί
νομίζοντας πως ήτανε
μια ξένη ζωή
Και
που ποτέ
δεν νιώσαμε ποτέ,
το μέγεθος της.


Στην ακτή ..........
Θα περπατήσουμε
ξυπόλυτοι
στην λάσπη των ονείρων

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009



Τα ποιήματα είναι εδώ

Τα ποιήματα δεν τελείωσαν
Είναι εδώ
Είναι εδώ και μεταφέρουν
την άνοιξη μιας πληγής
κάτω από την παγωνιά της πόλης

Τα ποιήματα δεν τελείωσαν
Είναι εδώ
Είναι εδώ
για να ποτίζουν
την αφυδατωμένη μνήμη

Τα ποιήματα δεν τελείωσαν
είναι εδώ
σαν μια δεσμίδα φωτός
που σαρώνει τα πάντα
και τα ξαναστήνει από την αρχή
μές το σκοτάδι..

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009






ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.

Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς .
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!







Τάσος Λειβαδίτης

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009



Το ζην της συνοχής

Η ηρωίνη είναι παντού!!
Η ηρωίνη είναι παντού!!
Σε κάθε γωνιά του δρόμου,
σε κάθε πλατεία.
Έχει έμπορους με πρόσωπο στην αγορά,
σίγουρους ντίλερ,
στόλους από βαποράκια
που ξανοίγονται στις γειτονίες,
Χαιρετάν τους αστυνόμους,
χαιρετάνε τους διαβάτες,
μεταφέροντας την σκόνη του θανάτου
μέσα στην φλέβα.
Και δεν είναι μόνο αυτοί
που μεταφέρουν σκόνες θανάτου
δίκτυα θανατόσκονης
απλώνουν τα πλοκάμια τους
σε υπόγειες διαδρομές
Οι διαβάτες το ξέρουν
Οι διαβάτες το ξέρουν,
Όλα τα ξέρουν
Και σέρνονται με την κοιλιά
γλύφουν τα τοιχώματα της θαλπωρής τους
γλύφουν αυτό που τους τρέφει,
Διότι η κοινωνία,
τα έχει ανάγκη όλα αυτά.
Μέσα από αυτά
ζει,
αντλεί,
οικονομεί
τα προς το ζην της συνοχής της

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Η σκουριά και το χρυσάφι

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009



Να το ποτίσεις


Μην κλαις για μένα
αν ξέρεις πως πεθαίνω
να με βοηθήσεις δεν μπορείς
Μα δες εκείνο το λουλούδι
για κείνο που μαραίνεται σου λέω
Να το ποτίσεις

Αλέξανδρος Παναγούλης






Η Διαδρομή





Τρία βήματα μπροστά
και τρία πίσω πάλι .


Χιλιάδες φορές την ίδια διαδρομή
Έξη χιλιάδες βήματα...


Ο σημερινός περίπατος με κούρασε
ίσως γιατί τα βήματα μετρούσα.


Τώρα σταμάτησα
μα αύριο
αντίθετα θα αρχίζω να βαδίζω
(η ποικιλία ομορφαίνει την ζωή)
και κάτι άλλο σκέφτομαι
μικρότερα τα βήματα να κάνω
τέσσερα-τέσσερα μπορεί να τα μετρώ


Καλά το σκέφτηκα
Πιο όμορφη να γίνει η διαδρομή!...




Αλέξανδρος Παναγούλης




Γκρεμισμένα σπίτια


Γκρεμισμένα σπίτια

μέσα στο σκοτάδι,

έτσι είν' η ζωή μας

μεσημέρι-βράδυ.


Μη ζητάς, κορίτσι μου,

ένα κορδελάκι

από τα ερείπια

φτιάχνω ένα σπιτάκι.


Γκρεμισμένα σπίτια

μέσα στο σκοτάδι,

έτσι είν' η ζωή μας

μεσημέρι-βράδυ.
Νότης Περγιάλης

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009



Όλες οι εικόνες.
Εικόνες ξεθωριασμένες πεταμένες
μέσα σε σκοτεινές μοναχικές διαδρομές.

Απλωμένες σε καθίσματα τρένων
που προσπαθούν να νικήσουν το σκοτάδι.

Που προσπαθούν να νικήσουν
την ταχύτητα της μοναξιάς.


Όλες οι εικόνες.
Εικόνες του χαοτικού κάλους


τόσο στα εσωτερικά επίπεδα
διάτρητων παιδικών διαπλοκών,
όσο και στα επίπεδα ενήλικων εμπειριών.