Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010



Μπροστά στη τζαμαρία της λήθης

Με την νύχτα να κυλάει
το ποτάμι της
πίσω από το βλέμμα
Βγαίνω στους δρόμους
Βγαίνω κρατώντας ακόμα
τα φλέματα στο λαρύγγι

Ο καπνός υγροποιείτε και πήζει
Πήζει μέσα στα ρουθούνια του μυαλού

Ατελείωτοι χαρούμενοι
κοιλαράδες της ευημερίας
στην πλαστική καρέκλα
μετράνε το νεκρό χρόνο
στις χάνδρες της ψυχής τους

Μπροστά
η χαμένη
αθωότητα της θάλασσας
η χαμένη
αθωότητα του νερού

Τα νερά ορμάνε από παντού
Καρχαρίες
κρύβονται κάτω από την επιφάνεια τους
δαγκώνουν την δική μου ψυχή
χωρίς κανείς να καταλάβει τίποτα

Την κάνουν κομματάκια
Και την ραντίζουν σαν χαρτοπόλεμο
στο κεφάλι του εφιάλτη
που κοιμάται βαθιά μέσα μου

Ένας φραπές δίνει χαστούκια
στο κοιμισμένο μυαλό.

Το σανατόριο των ιδεών
είναι ακόμα μπροστά μου

Φτύνει το χρωματισμένο σάλιο
θολώνει την τζαμαρία της λήθης
που ντύνεται τα γιορτινά της

2 σχόλια:

  1. Ακριβώς, την τζαμαρία της λήθης που ντύνεται τα γιορτινά της!!!

    Καλή χρονιά Λάμπρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Οι ηλεκτρικοί μάγκες

Οι ηλεκτρικοί μάγκες με τις πρίζες στα χέρια. Με πέτσινους γιακάδες σηκωμένους. Τζίν καλυμμένα στα μπούτια τους. Κεφάλια σκυμμέν...