Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010


Knockin' on Heavens' Door



Μαμά, πάρε αυτό το διακριτικό από εμένα
δεν μπορώ να το χρησιμοποιήσω άλλο
σκοτεινίαζει, πολύ σκοτάδι για να δεις
αισθάνομαι πως χτυπάω στην πόρτα του ουρανού.


Χτυπώ χτυπώ χτυπώντας την πόρτα του ουρανού


Μαμά, βάλε τα όπλα μου στο έδαφος
δεν μπορώ να πυροβολώ άλλο
αυτό το κρύο μαύρο σύννεφο έρχεται κάτω
αισθάνομαι πως χτυπάω στην πόρτα του ουρανού.

Χτυπώ χτυπώ χτυπώντας την πόρτα του ουρανού


Bob Dylan (1941-...)----------------------------------------------
23/6/ 1941: Γεννιέται ο Μπομπ Ντίλαν, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ρόμπερτ Άλεν Ζίμερμαν, φιλειρηνιστής, συνθέτης και στιχουργός που άλλαξε την ιστορία της αμερικανικής φολκ μουσικής

πηγή: "Ενα ποιήμα την ημέρα"

3 σχόλια:

  1. ο θανατος καλε μου Λαμπρο;Αν ξεραμε ποσο λυτρωτηκος ειναι νομιζω δεν θα τον φοβομασταν τοσο, το ακουσα σε ομιλια του ΛΙΑΝΤΙΝΗ.Aν και το τραγ. ονοματιζει εναν πολεμο και τις συνεπειες του νομιζω δεν θα υπηρχε ειρηνη χωρις νεκρους.φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Θάνατος είναι η φυσική κατάληξη. Για μένα ο Λιαντινης επειδή δεν αντεχε, ακριβώς το φόβο του θανάτου, πήγε και το συνάντησε. Το ζήτημα είναι να αντέχεις και να συμφιλιωθείς. Τώρα όσον αφορά τον πόλεμο εκεί ο θάνατος είναι όχι μια ηθελημένη κατάσταση, αλλά μια αναγκαιότητα την οποία οι άλλοι επιβάλουν. Εκεί έχεις να κάνεις με την επιβολή και τον θάνατο. Εκεί το πράγμα αλλάζει. Γι' αυτό μιλάει ο Ντύλαν για την ΕΠΙΒΟΛΉ ΤΟΥ ΘΑΝΆΤΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Περί θανάτου ο λόγος μπορεί να έχει αρχή αλλά νομίζω ότι sine fine είναι. Από την άλλη θα ενστερνιστώ την άποψη του Επίκουρου, που πέρυσι διάβασα σοβαρά μέσω ενός βιβλίου του Γιάλομ, ότι τι με αφορά ο θάνατος, αφού, όταν επέλθει, εγώ δε θα είμαι εκεί;
    Το τραγούδι όντως χάρμα!

    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή