Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ρακένδυτη πολιτεία





Ρακένδυτη πολιτεία δίχως εκπλήξεις, δίχως όνειρα,
όνειρα στάζουν τα δάκρυα των προσδοκιών μου.
Φοράω φωνές που μιλάνε ήρεμα
δρασκελώντας στο σώμα σου
για τον περίπατό μου.


Αιχμάλωτος στην περασμένη σου αιωνιότητα,
στα φωτεινά σοκάκια του οράματος σου.
Κεντώ την σπορά του μέλλοντος,
με δάκτυλα, βουτηγμένα στην δροσιά
των κατεδαφισμένων ποταμών σου.


Λεηλατούνται εικόνες , ιδέες και νοήματα
το χώρο βεβηλώνοντας τις βρόμικης καρδιά σου.
Αντανακλάσεις σε βιτρίνες με περάσματα
που αμφισβητούν τις προθέσεις και
την ακεραιότητα της θωριά σου.


Ρακένδυτη πολιτεία που αλλάζεις ονόματα,
γυρνώ στα σκισμένα πεζοδρόμια του μυαλού σου,
καθώς απλώνονται ιστορίες μοναξιάς
που δεν μ' αφήνουνε να φανταστώ,
την άλλη όχθη του ουρανού σου.


Κερεντζής Λάμπρος



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα κορίτσια κλειδώνουν τις νύχτες Τα κορίτσια κλειδώνουν τις νύχτες Αφήνουν το τσιγάρο στο τασάκι και στέκονται γυμνές μπροστά στο καθρέφτη εξετάζοντας τις γραμμές του κορμιού τους Δεν ξέρουν ακόμα το όνομα του βιαστή τους Δεν ξέρουν ακόμα το όνομα της σιωπής τους Ανάμεσα σε πόστερ ινδαλμάτων ξανά βάζουν τα εσώρουχά τους και κατευθύνονται στο κοριτσίστικο κρεβάτι Τα κορίτσια κλειδώνουν τις νύχτες Πέφτουν στην αφάνεια κάνοντας βουβά σινιάλα στο σκοτάδι Τυλίγονται τον παρθενικό υμένα και κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια με γυμνές πατούσες αφουγκράζονται τα τριξίματα της νύχτας πίσω από το κλειστό παράθυρο Τα κορίτσια κλειδώνουν τις νύχτες δεν ξέρουν τι να προσφέρουν στο βιαστή τους δεν ξέρουν τι να κάνουν την σιωπή τους. Και ο βιαστής και η σιωπή πλησιάζουν από στιγμή σε στιγμή από μέρα σε μέρα από χρόνο σε χρόνο Τα κορίτσια κλειδώνουν τις νύχτες εξαφανισμένα σαν οντότητες φορτωμένα σε φορεία κρυφών γεννήσεων φθάνουν μέχρις εδώ με ένα φόβο που κανείς δεν καταλαβαίνει Τα κορίτσια κλειδώνουν τις ...

Πολιτικοί αρχάγγελοι του συναισθηματικού σκότους

Πολιτικοί αρχάγγελοι του συναισθηματικού σκότους, κάθε φορά προσμετράν την ύπαρξή τους, με τον αριθμό των ανασυρθέντων θυμάτων. Αθώες ψυχές, που τις ξαπλώνουν, στην παράλογη καθημερινότητας που αιμορραγεί. Τις απλώνουν στο σχοινί να στεγνώσουν. Ψυχές, που δεν έχουν καμιά ευθύνη, παρά μόνο ότι γεννήθηκαν από υποταγμένους γονείς, σε θεότητες της βίας και του πολέμου. Ψυχές, που θυσιάζονται χωρίς οίκτο, χωρίς φόβο στο όνομα θρησκειών που τρέφονται από το αίμα τους και αναζωογονούν την κυριαρχία τους και το αιώνια θυσιαστικό τους μένος. Οι πολιτικοί αρχάγγελοι του συναισθηματικού σκότους απλώνουν την σημαντικότητα της υποταγής σαν να είναι το μοναδικό πεπρωμένο ολόκληρης της ανθρωπότητας. Κερεντζής Λάμπρος φωτο: Arthur Tress

Σ' αυτούς...

Σ’ αυτούς που αναζητάν το μέλλον  θρηνώντας το παρόν  και   με αυτό τον τρόπο  προσπαθούν  να ξεχάσουν το παρελθόν,   θα ήθελα να τους πω... ότι η μνήμη πάντα θα είναι εκεί να κρατά το νήμα του πόνου προσπαθώντας  μέσα στο λαβύρινθο του χρόνου να βρει την χαρά.