Το δηλητήριο της σιωπής,
αφήνει το βουβό ποτάμι των λέξεων
να χαράζει τις κραυγές
στα πλευρά του σκοταδιού,
που κανείς δεν θα ακούσει
στην ανατολή των χαμένων ημερών.
Το φως,
τις κρατάει καλά φυλαγμένες,
στον απόηχο των πρωινών,
που μονόχειρες πολεμιστές
προσπαθούν να τις μεταφέρουν
κρυφά μέσα στο πλήθος,
καθώς εκείνο
θα γυρνάει την πλάτη του
σε ότι είναι αληθινό και αιώνιο.

πινακας: Oto Dix