Ο Κατακοιτος Οραματιστης

Η γυναίκα μου με μαλλιά φωτιάς από ξύλα Η γυναίκα μου με σκέψεις αστραπών της ζέστης Με μέση κλεψύδρας Η γυναίκα μου με μέση σβίδρας ανάμεσα στα δόντια της τίγρης Η γυναίκα μου με στόμα κονκάρδας και ανθοδέσμης άστρων μικρότερου μεγέθους Με δόντια αποτυπώματα άσπρου ποντικιού πάνω στην άσπρη γη Με γλώσσα κεχριμπαριού και γυαλιού τριμμένου Με γλώσσα μαχαιρωμένου αντίδωρου Με γλώσσα κούκλας που ανοιγοκλείνει τα μάτια της Με γλώσσα πέτρας απίστευτης Η γυναίκα μου με ματόκλαδα όρθιες γραμμούλες παιδικής γραφής Με φρύδια περίγυρου φωλιάς χελιδονιού Η γυναίκα μου με κροτάφους σχιστόλιθου στέγης θερμοκηπίου Κι άχνας στα παράθυρα Η γυναίκα μου με ώμους σαμπάνιας Και κρήνης με κεφάλια δελφινιών κάτω από τον πάγο Η γυναίκα μου με καρπούς χεριών από σπίρτα Η γυναίκα μου με δάχτυλα τύχης και καρδιάς άσσου κούπα Με δάχτυλα θερισμένου σταχυού Η γυναίκα μου με μασχάλες τριχώματος του κουναβιού και καρπών οξιάς Της νύχτας του Αϊ-Γιαννιού Της αγριομυρτιάς και φωλιάς σ...

Μερικές σταγόνες από λέξεις, στο ώμο του ανώνυμου πλήθους που στριμώχνεται  στην διανομή του συσσιτίου.    Λέξεις που κατρακυλάνε στην ωμοπλάτη και πέφτουν, και τσαλαπατιούνται στην άκρη,  του παγκοσμίου θυσιαστηρίου. Κερεντζής Λάμπρος πινακας:  650 × 521 - artmajeur.com

Οι σκαμμένοι δρόμοι είναι οι κοιλάδες του μέλλοντος στην άκρη του γερασμένου μου μυαλού. Οι ανυπόμονοι εργάτες της καθημερινότητας ουρλιάζουν τον πόνο τους στα φανάρια. Πολύ δύσκολα να ξεφύγουμε από την ταχύτητα της ακινησίας. Πάνω στην γυαλιστερή επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς καθρεφτίζεται η σκουριασμένη πλατφόρμα των επιλογών Στα πεζοδρόμια ανθρώπινα βλέμματα σέρνουν τα κουρέλια της παιδική τους ηλικίας. Πνιγμένες φωνές ρυθμίζουν την κυκλοφορίας, στον ρυθμό της υποταγής. Χωρίς έμπνευση, αφημένος μέσα στο χειμώνα που παγώνει τις ψυχές στις άκρες των δωματίων. Κρεμασμένα στο τοίχο πορτρέτα εκλιπόντων, ρούχα που λιώνουν και αγωνίζονται ενάντια στην λήθη, βιβλία και κρεμάστες ονείρων, που με προσέχουν, που με παρατηρούν.  Κερντζής Λάμπρος πίνακας:  http://www.perrotin-peintures.fr/

Απομεσήμερο, γυμνά κορμιά απλωμένα στο πάγκο του παγκόσμιου σφαγείου Πελάτες βιαστικοί με εξεταστικό βλέμμα, τους μυς περιεργάζονται και τις πατούσες, που είναι σε τιμές ευκαιρίας. Ο υπερπόντιος μαγαζάτορας κουβαλάει όλο και περισσότερο εμπόρευμα. Αφήνει κορμιά που αστραποβολούν από καθαριότητα, στις οθόνες της συνείδησης Στήθη λαχταριστά έτοιμα  να μοστράρουν στην ευημερία κάθε γραφείου, κάθε επιχείρησης Αντρικά κουστούμια λεηλατημένα που κρεμόταν από τα λόγια και τα χαμόγελα του κοινωνικού επιβήτορα Στις οθόνες, καλοβαλμένοι μαστροποί, εκθέτουν το πρόσωπό τους σαν πρότυπο πετυχημένου έμπορα ψυχών. Κάνουν λογαριασμούς, τεμαχίζοντας υπάρξεις, πετώντας τες στο πάγκο του παγκόσμιου σφαγείου, μπροστά στα τρομαγμένα πρόσωπα των πελατών ζωής. Λάμπρος Κερεντζής πίνακας:  http://www.galerie-creation.com/tableau-masculin-personnages-peinture-lhuile-resistance-p-5083.html

Μετέωρο βήμα πάνω στα σύννεφα. Απόντες και παρόντες στην αντεστραμμένη περιφέρεια του πεδίου ορατότητας. Περπατάω βλέποντας την αντανάκλαση του εαυτού μου στο διάφανο τίποτα που δέχεται τον βηματισμό μου.  πινακας:  http://www.bing.com/images/search?q=symbolisme&FORM=HDRSC2#view=detail&id=E45BD060A3AD98731A4E514114035907EC0D5461&selectedIndex=20

  Αναλλοίωτη υπόσταση κράτησε μας !! Ποιος μηχανοκίνητος άμορφος όγκος το μυαλό μας ποδοπατά σε περιστροφικές κινήσεις δοσμένος, απόβρασμα πολιτισμικής περιοχής με συνοριακούς σταθμούς εξοπλισμένους ως τα δόντια; Άγρυπνος χάλκινος θόρυβος μας πιάνει και μας αφήνει και όλες οι σαλταδόρισες γκριμάτσες μέσα από τα παγκόσμια γραφεία τους, χασκογελάν ετοιμάζοντας τα δηλητήρια του μέλλοντος Εμπρός στον πολεμοχαρή εχθρό μείναμε οι μόνοι μόνοι φορείς σπέρματος σε παγκόσμια κλίμακα. Ανάσα ενάντια στην καθιερωμένη ανάσα με εσένα τραβάμε στις παγωμένες περιοχές του σωματικού είναι του κόσμου. Μην κουραστείς μπροστά στους ασπρογυακάδες ψεύτες μπροστά στους κλειστοφοβικούς ενήλικες που σέρνονται μέσα μας. Μην φοβηθείς από αυτά που λέγαμε τόσο καιρό, Μείνε εδώ Μείνε εδώ. Κράτησε μας ζωντανούς πάνω στους παγκόσμιους ανάγλυφους χάρτες που σκόρπισαν το κο...

Ένα χέρι. Να ένα χέρι μόνο του που χαϊδεύει ένα μάτι. Ένα μάτι μόνο του που βλέπει ένα πρόσωπο. Ένα πρόσωπο μόνο του στραμμένο στο χέρι. Στο χέρι που χαϊδεύει το μάτι. Ένα άλλο μάτι πίσω από το άλλο χέρι. Το άλλο χέρι χαϊδεύει ένα άλλο μάτι. Το κρατάει στο ίδιο ύψος με το άλλο χέρι που κρατάει το άλλο μάτι. Δυο χέρια που καλύπτουν τα μάτια. Που καλύπτουν το πρόσωπο. Πρόσωπο που θέλει να χαθεί να μην είναι εκεί. Πρόσωπο που προσπαθεί να σβήσει τις γραμμές του από τον ορίζοντα των βλεμμάτων. Μια ρωγμή, μια ρωγμή στο ένα χέρι αφήνει να στάξει ένα δάκρυ. Ένα δάκρυ που στάζει, γίνεται λίμνη, μια λίμνη που το άλλο μάτι δεν βλέπει γιατί το κρύβει το άλλο χέρι. Μια λίμνη οριζόντια που το πρόσωπο βουτάει επάνω της. Μέσα της προσπαθεί να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του. Πρόσωπο που προσπαθεί να σβήσει τις γραμμές του από τον ορίζοντα των βλεμμάτων. Ξαφνικά άλλα χέρια ορμάνε πάνω στα μάτια, ξένα χέρια που φυτρώνουν στο κενό, που κουνάνε τα δάκτυλα υποστηρίχτηκα και μ...